Ondernemersverhaal Ann Magnus

Dat begint met “Ik ga nooit zelfstandige worden”. Het was toen 1998. Twee jaar later sprak ik al anders. Ik was actief als sales assistente bij een Amerikaans bedrijf. Dat ervaarde ik vooral als een nummertje zijn in de massa en een mooi glazen plafond boven mijn hoofd. Het ondernemen begon te kriebelen. Eén babbel later ging ik als zelfstandige sales aan de slag bij… Magnus Business Gifts. Jawel, het familiebedrijf van mijn ouders.

Klein blijven of toch mijn visie uitwerken?

Het motto van mijn ouders: klein blijven, zodat je alle gelederen in het bedrijf kunt blijven managen. In 2012 nam ik het bedrijf over. Op dat moment was de economie niet je dat. Onze branche stond enorm onder druk. En de bank zei: “Mevrouw Magnus, voor een overname kan ik u geen geld geven”. Toch kocht ik mijn ouders en mijn broer uit. Een jaar later lag mijn eerste marketingplan klaar waarin mijn visie werd opgenomen.

Ondernemen zit in het bloed

Het is een kriebeltje. Of het een gemakkelijk pad is? Nee. Maar dat zou ook niet bij mij passen. Het ondernemen intrigeerde mij eens te meer omdat de branche onder druk stond. Ik dacht een visie te hebben die volgens mij wel kon aanslaan. Mét respect voor wat mijn ouders opbouwden. Het is niet omdat de crisis hard toesloeg, dat ik mijn schouders niet onder het bedrijf kon zetten.

Mijn visie?

Klanten sensibiliseren rond de gadgets en geschenken die ze geven. Ik hoef geen order van 100.000 balpennen als de klant er maar 1.000 nodig heeft op een jaar. De kans dat de overschot weggegooid wordt betekent geen gecreëerde meerwaarde door ons. En dat is wat wij als bedrijf net in deze branche willen aanbieden. Ik denk liever mee met de klant. We zoeken per actie een gepast geschenk op maat. Zo komen ze persoonlijker uit de hoek bij hun eindklant. Terwijl houden we een blik op het budget. Er komt dus geen trash-away aan te pas. Wij gaan voor een give-away.

Niet bang van e-commerce reuzen

Reuzen als een bol.com, een wish.com of aliexpress.com bestormen onze markt. En dat zorgt voor serieuze uitdagingen. Maar bang zijn we niet. De reden? Mijn eigen interesse in ecologie en daaruit vloeiend maatschappelijk verantwoord ondernemen (MVO) Mijn droom was om op vijf jaar tijd uitsluitend nog MVO-artikelen aan te bieden.

Alleen houdt ondernemen ook in dat je flexibel moet zijn. Dat je beslissingen durft aan te passen. En dat je de vinger aan de pols houdt. Had ik met ooglappen op vastgehouden aan die droom? Dan bestonden we vandaag niet meer. Wat niet wil zeggen dat we ondertussen die droom helemaal hebben laten varen. We geven (ontbijt)sessies rond fiscaliteit, aftrekbaarheid van relatiegeschenken onder de vorm ‘wat mag je geven’, over CE-normen om te sensibiliseren, over start to CSR.

We vroegen onze leveranciers om een charter te tekenen rond eerlijk zakendoen. Diegene die al getekend hebben, verdienen een pluim. Met de anderen gaan we in gesprek. Die noot gaan we binnenkort kraken. De dialoog staat centraal, zowel binnen het team als met klanten als leveranciers. Dat is onze identiteit.

Eervolle vermeldingen

Begin 2017 ontvingen we een eervolle vermelding van de jury tijdens de Product Media Advisor Award 2016. Vorig jaar mochten we de gouden award voor Challenger of the year 2017 in ontvangst nemen. Die titel droegen we trots. Dit jaar haalden we zilver bij de gevestigde waarden.

Mijn ondernemersdroom?

Een gezond bedrijf met tevreden werknemers én een goede work-life balance. Inderdaad, ik leg de lat graag hoog. En waarom kan je me betrappen op veel “we” in plaats van “ik”. Wel, wat is een orkestleider zonder zijn muzikanten? “Een gekke pinguin met een stokje”. Zonder mijn madammen kan ik niet mijn richting geven aan het bedrijf.

Is het altijd rozegeur en maneschijn? Zeker niet. Een bedrijf runnen is niet alleen marketing of alleen de verkoop. Het is ook een centenwinkel, een verantwoordelijkheid om de rekeningen te betalen. Elke maand opnieuw. En al zeker als je een bedrijf volledig op nieuwe lijnen zet en investeringen nodig hebt om een zeventigjarige dame te verjongen naar een dartel ding van veertig jaar (geen piepkuiken, maar al een beetje ervaring achter de kiezen). Probeer maar eens naar de schoonheidsspecialiste te gaan zonder geld. Je gaat er niet frisser van terugkomen!

Respect voor het verleden

Had het eenvoudiger gekund en bijgevolg financieel eenvoudiger? Zeker. Ik had het ene bedrijf kunnen begraven en terug van nul beginnen. Maar zo heb ik het dus niet gedaan. Uit respect voor het verleden. Geeft me dat een zware rugzak? Ja! Maar hij is al stevig verlicht de voorbije zes jaar.

Elk jaar neem ik een onderdeel van de financiën onder de loep. Afgelopen jaren waren dit de posten verzekeringen, eigendommen, kredieten. Vorig jaar is het spijtig genoeg ons boekhoudkundig kantoor dat gesneuveld is.

Ervaring doorgeven

Ik ben sinds kort mentor van twee sterke Brusselse onderneemsters. De lessen probeer ik ook hen mee te geven. En dat ondernemen een totaalplaatje is.